Tafelopstellingen in scheidingsbegeleiding

Tafelopstellingen in scheidingsbegeleiding

Door Cécile Schlangen & Marjorie Lucas, trainers Tafelopstellingen in scheidingsbegeleiding

Ze komen afzonderlijk van elkaar binnen in mijn praktijk. Hij, begin veertig, is ruim op tijd en heeft een eigen bedrijf. Zij, eind dertig, moest nog even langs de bibliotheek en komt te laat. Ze komen praten over hoe ze de scheiding aan hun jonge kinderen gaan vertellen.

Ze zijn al negen jaar bij elkaar en hebben twee zonen, van 6 en 4 jaar. Hij heeft het opgegeven om haar te overtuigen om het toch met elkaar te proberen. Zij trekt zich terug en bespreekt haar twijfels over de relatie niet meer met hem. Ze is moe. Hij geeft aan hoe het hem raakt dat ze onbereikbaar is. Hij wordt er nu verdrietig van, eerst was hij vooral boos en onmachtig dat hij haar niet kon bereiken. Als ik hen hoor zie ik een vader en een moeder die het beste met hun kinderen voor hebben, maar die enigszins ‘allergisch’ op elkaar reageren. Ik benoem hoe ze elkaar gevangen houden. Dat herkennen ze. Ze hebben alle communicatiepatronen al doorlopen: van de ‘protestpolka’ (de een zoekt de ander op, de ander weert de een af), naar ‘zoek de boef-dans’ (ze zoeken elkaar beiden op, verwijten en beschuldigen elkaar, luisteren niet meer naar elkaar) naar de ‘ijzige-stilte’ (daar zijn ze beiden gestopt met praten en leven ze in hetzelfde huis langs elkaar heen).

Als ouders aangeven dat ze allergisch op elkaar reageren, is dat voor mij als systeemtherapeut een signaal om te onderzoeken wat er onder die allergie zit. Zolang daar niet bij stilgestaan wordt, kunnen we wel proberen om tot redelijke afspraken te komen over de zorg van de kinderen, hoe te gaan wonen en de financiën te regelen, maar het merendeel van die afspraken sneuvelen als ze bij mij over de drempel stappen.

Ik vraag vader en moeder of ze hieruit willen komen in het belang van hun zonen. Ze kijken elkaar voor het eerst aan. Ja, dat willen ze. Ben je dan bereid om terug te kijken waardoor je telkens zo geraakt wordt door de ander? Er komt een stortvloed aan voorbeelden waarin ‘de ander’ van alles niet goed doet in de ogen van de een. Ik laat het even gaan om voldoende aangrijpingspunten te hebben waar ze elkaar zo gevangen houden. Hierna ga ik aan de slag met een tafelopstelling.

Door de tafelopstelling leren de ouders herkennen waar in de gesprekken over de scheiding de onbewuste instinctieve bewegingen plaatsvinden. Als je herkent waardoor je zo geraakt wordt, kan je ook een keuze maken om het anders te gaan doen. Het gaat erover dat je in staat bent uit te spreken wat je behoefte is. Vader in deze heeft behoefte om de regie te hebben, moeder wil rust en het zelf uitzoeken. Daarin zijn ze beiden loyaal aan wat ze thuis geleerd hebben. De mores van het gezin van herkomst. En hebben ze het al aan de kinderen verteld? Dat hebben ze nog even uitgesteld. Eerst de eigen emoties weer in beheer nemen, om straks de kinderen een gezamenlijk verhaal te vertellen.

Wil je als therapeut ouders begeleiden m.b.v. tafelopstellingen rondom de scheiding en de zorg voor hun kinderen? Meld je dan aan voor Tafelopstellingen in scheidingsbegeleiding.

 

Secretariaat BivT
info@bivt.nl